بیمار محترم چربی خون بالا عارضه ای شایع در بین افراد می باشد که ارتباط مستقیم با مقدار مصرف چربی بصورت روزانه دارد.

هر چه شما مصرف چربیها بخصوص اشباع مانند روغنهای نباتی و حیوانی، سرشیر،کره،خامه و… را کاهش دهید کمک بیشتری در کنترل چربی خون خود به پزشک می نماید.

لطفا مصرف مواد غذایی ذکر شده را به حداقل برسانید:

انواع کره ها
سرشیر، خامه، انواع کرمهای چرب
انواع پنیرهای محلی و پیتزا، خامه ای، چدارو…
انواع روغن های مایع، جامد، پیه، دنبه وحیوانی و…
زرده تخم مرغ و تخم پرندگان
انواع سس هایی که در تهیه آنها از زرده تخم مرغ استفاده شده، مثل سس مایونز
انواع گوشت های قرمز(گوساله، گاو،گوسفندو…)
دل، جگر، قلوه، کله پاچه و…
سوسیس، کالباس، همبرگر
تنقلاتی مانند چیبس، پفک، شکلات، کاکائوو…
شیرینی جات و بیسکویت های کرم دار
مصرف مواد نشاسته ای مانند برنج، ماکارونی، نان باگت و… به مقدار زیاد
مصرف مواد غذایی زیر را در رژیم غذایی خود به حداکثر برسانید:

سبزیجات تازه (سالاد) وپخته (بصورت آب پز)

لبنیات کم چرب

انواع مبوه های تازه فصل (در صورت داشتن قند خون بالا بیشتر از دو میوه در روز مصرف نکنید ).

گوشت ماهی و مرغ بخصوص بصورت کباب و پخته

بیماران محترم، کلسترول جزء چربیهای ضروری بدن می باشد که متاسفانه اگر به مقدار زیاد (بیش از اندازه نیاز)در بدن موجود باشد با مواد و چربیهای دیگر در رگهایی که عمدتا خونرسانی قلب را انجام می دهند رسوب کرده و باعث گرفتگی رگ و در آخر سکته قلبی می شود.

شما به سادگی با استفاده از یک رژیم متعادل کم چرب می توانید از این عارضه خطرناک در امان باشید.

از مصرف مواد غذایی زیر اجتناب نمائید:

مغز گاو و گوسفند
زرده تخم مرغ پرندگان
خاویار
قلوه، جگر، زبان گاو و گوسفند
میگو به مقدار زیاد
انواع پنیرهای چرب مثل پیتزا، خامه و …
انواع گوشت قرمز
انواع چربیهای اشباع مثل روغن نباتی، حیوانی، پیه، دنبه و روغن های مایع
انواع سس ها که در تهیه آنها از زرده تخم مرغ استفاده شده است.
تنقلاتی مثل چیبس، پفک، بستنی، شکلات و …
از زیاده روی در مصرف مواد نشاسته ای مثل برنج، سیب زمینی ماکارونی نیز خودداری کنید.

نیم ساعت قبل از غذا و یک ساعت بعد از غذا چای، نوشابه، دوغ (نوشیدنی ها) مصرف نکند.
از مصرف نوشابه ها، غذاهای بیرون، سوسیس، کالباس، همبرگر، پیتزا بپرهیزید.
از مصرف خامه، سرشیر، کره، ارده، آب میوه و شربتهای شیرین، سس مایونز، بستنی، ژله، کاکائو، شیرینی جات، ماست و شیر پر چرب خودداری کنید.
ده دقیقه قبل از خوردن، یک کاسه سالاد بدون مایونز مصرف کنید.
غذای خود را داخل ظرف کوچک کشیده از آوردن دیس و قابلمه بر سر میز خودداری کنید.
غذا را آهسته و با قاشق مربا خوری یا چنگال مصرف کنید.
ادویه جات و ترشی باعث بیشتر شدن اشتهای شما می شود آنها را به مقدار کم مصرف کنید.
مصرف مواد نشاسته ای مثل نان،برنج،سیب زمینی،ماکارونی،را به حداقل برسانید.
چربیهای اضافه روی غذا را بگیرید.
از مصرف تنقلات چیبس، پفک، کیک، بیسکویت خودداری کنید.
در غذای روزانه خود از سبزیجات و میوه های تازه استفاده کنید.
روزانه ۴ تا ۵ قاشق حبوبات پخته را در برنامه غذایی خود داشته باشید.
از مصرف دل و جگر و قلوه و زبان و مغز و کله پاچه خودداری کنید.

از مصرف نوشابه ها، شربت های شیرین، آب میوه و ساندیس های شیرین شده، شیر موز، شیر خرما، شیرکاکائو شیرین شده و ژله خودداری کنید.
شیرینی جات به هر صورت مثل حلوا، شله زرد، کیک ها، مرباها، مارمالاد، شیر خرما، عسل، شکلات، آبنبات، آدامسهای شیرین،کاکائو و غیره… را مصرف نکنید.
سیب زمینی، نان، برنج، ماکارونی، حبوبات را به حد اعتدال زیر نظر کارشناس تغذیه خود مصرف کنید.
اگر برایتان مقدور است هر روز در برنامه غذایی خود سبزیجات خام و تازه (سالاد) را قرار دهید.
در برنامه روزانه خود از شیر و ماست کم چرب استفاده نمائید.
برای شما مصرف میوه تازه بهتر از آب میوه می باشد.
برنج را به صورت دم پخت تهیه کرده و از نانهای سبوس دار(نان سنگک،بربری،جو) استفاده نمائید.
از مصرف بی رویه چربی ها خودداری نمائید.

از مصرف پنیرهای محلی شور و پنیرهای چرب خودداری کنید.
۲۴ ساعت قبل از مصرف، پنیر را داخل آب جوشیده سرد شده داخل یخچال بگذارید.
از مصرف گوشت قرمز پرهیز کنید.
تخم مرغ ، کمپوت های آماده، ساندیس و آب میوه های آماده و بستنی و فالوده را به ندرت مصرف کنید.
غذای خود را بدون نمک آماده کرده و از آوردن نمک بر روی سفره خودداری کنید.
به سالاد خود فقط آبلیمو اضافه کنید و از افزودن نمک و سس مایونز پرهیز کنید.
ماست شیرین و کم چرب مصرف کنید.
به هیچ عنوان از غذاهای آماده شده در بیرون مثل سوسیس و کالباس، همبرگر، ساندویچ ها، پیتزا، نوشابه و تن ماهی مصرف نکنید همچنین از مصرف کنسروها خودداری کنید.
سیب زمینی را قبل از پخت یک ساعت در آب بگذارید.
سعی کنید از نانهایی که به خمیر آنها جوش شیرین اضافه شده استفاده نکنید.
غذای خود را بدون نمک و کم چربی و کم ادویه آماده کنید.

آیا می دانید بیش از دو سوم افراد دیابتی دچار نوعی از اختلال شنوایی هستند؟

این اختلال یکی از عوارض نامحسوس دیابت است. همچنین از هر سه نفر دیابتی دو نفر تا حدودی توانایی شنوایی شان کاهش می یابد.

کاهش شنوایی افراد دیابتی حدود دو برابر افراد غیر دیابتی می شود. با این حال اکثر افراد دیابتی از این عارضه آگاهی کافی ندارند. با افزایش سن بسیاری از افراد به سنگینی گوش یا پیر گوشی ناشی از افزایش سن مبتلا می شوند اما کاهش شنوایی به دلیل دیابت به دلیل دیگری اتفاق می افتد.

دیابت چگونه باعث کاهش شنوایی می شود؟

شنوایی در انسان وابسته به رگ های ریز و اعصاب گوش داخلی می باشد. پژوهشگران عقیده دارندکه قند خون بالا در طی زمان قادر به تخریب این رگ ها و اعصاب می باشد و در نتیجه قدرت شنوایی کاهش می یابد.

من تصور می کنم هیچ مشکلی یا شنوایی خود ندارم.

آیا شما مطمئن هستید؟ در بیشتر افراد، کاهش شنوایی در طی زمان اتفاق می افتد. بیمار به سختی متوجه علائم و نشانه ها می شود. گاهی اوقات اعضاء خانواده و دوستان قبل از خود بیمار متوجه کاهش شنوایی او می شوند. ممکن است پزشک در طی معاینه فیزیکی کاهش شنوایی را بررسی نکند.

آیا نشانه های رایج کاهش شنوایی را می دانید؟

درخواست مکرر از اطرافیان برای تکرار صحبت شان
تصور اینکه دیگران در حال زیر لب صحبت کردن هستند
مشکل شنیدن در مکان های شلوغ مثل رستوران
اشکال در شنیدن صدای زنان و بچه های کوچک
بلند کردن صدای تلویزیون
توصیه مهم برای همه دیابتی ها

برای کلیه بیمارا دیابی در ابتدای تشخیص بیماری، آزمایش شنوایی سنجی (ادیومتری) به عنوان سابقه شنوایی انجام شود و سپس در فواصل زمانی منظم سالیانه با انجام تست های شنوایی نه تنها از وضعیت  شنوایی اطلاع حاصل شود بلکه شاید بتوان از این مسئله به عنوان نمودی از وضعیت کنترل دیابت و عوارض آن استفاده کرد.

در صورت شک به کاهش شنوایی چه کاری باید انجام داد؟

با پزشک دیابت خود در این باره مشورت کنید. همچنین با یک متخصص شنوایی سنجی درباره این مشکل صحبت کنید. با انجام معاینه کامل شنوایی اطلاعات بیشتری در رابطه با شنوایی خود کسب می کنید.

چگونه می توان اطمینان حاصل کرد که وسایل کمکی مفید هستند؟

در چند سال اخیر وسایل کمک شنوایی تغییرات زیادی کرده اند. انواع جدید این دستگاه ها به جای بلند کردن صدا باعث بهتر شنیدن صدا می شوند. همچنین از خصوصیات مهم این وسایل کمکی، کنترل صدای اتوماتیک می باشد. در صورت نیاز شما می توانید با مشاوره با متخصصین شنوایی سنجی سمعک را بر حسب میزان و نوع کاهش شنوایی خود انتخاب نمایید.

من نمی خواهم وسایل کمک شنوایی دیده شوند.

امروزه این وسایل در حال کوچک و کوچک تر شدن هستند. این احتمال که مطلقا کسی به آن ها توجه کند وجود ندارد. به یاد داشته باشید که مردم به کاهش شنوایی در شما بیشتر توجه می کنند تا به وسایل کمک شنوایی مورد استفاده تان.

اگر افراد دیابتی به کاهش شنوایی خود توجه ننمایند، چه اتفاقی می افتد؟

افراد که مشکل شنوایی خود را درمان نمی کنند بیشتر افسرده می شوند و به احتمال بیشتری دوستان خود را از دست می دهند. به عبارت بهتر مطالعات نشان داده اند افرادی که از وسایل کمک شنوایی استفاده می کنند کیفیت زندگی بهتری دارند.

توصیه مهم: با عینک آفتابی از چشمان خود در برابر نور خورشید محافظت می نمایید. پس به یاد داشته باشید همانند آن از شنوایی خود با پرهیز از گوش کردن به صداهای بلند مراقبت کنید و چنانچه در معرض آلودگی صوتی هستید بهتر است از گوش گیرها و یا صداگیرها که چندان هم گران قیمت نیستند استفاده کنید.

دیابت و اختلال در عروق و اعصاب پا

اعصاب شما مانند سیم های انتقال دهنده پیام های عصبی از مغز به اندام ها عمل می کنند و به آنها دستور انجام فعالیت های مختلف را می رسانند. دیابت معمولا به مغز و نخاع آسیب می زند اما متاسفانه، وجود قند زیاد در خون برای مدت زمان طولانی به سیستم عصبی آسیب می رساند و بدین ترتیب می تواند به بازوها، دست ها، ساق و خود پا آسیب برساند. حتی ممکن است در اثر این آسیب زخم چاقو و سوختگی را به صورت دردی خفیف احساس کنید.اگر هر یک از این علائم را دارید بسیار مراقب باشید، زیرا به علت کاهش حس ممکن است بدون اینکه متوجه شوید روی جسمی بروید و مجروح شوید که این خود منجر به عفونت خواهد شد.

برای پیشگیری از ابتلا به عوارض پا رعایت چه نکاتی ضروری است؟

هر روز پای خود را (به خصوص لای انگشتان) از نظر وجود زخم، قرمزی، تورم و تغییر شکل بررسی کنید.
روزانه پای خود را با آب ولرم و صابون شستشو دهید. قبل از قرار دادن پا در آب دمای آن را با آرنج خود چک کنید زیرا بر اثر دیابت ممکن است پاهایتان حساسیت خود را نسبت به دما از دست داده باشد و در این صورت دچار سوختگی شوید.
در صورت وجود هر گونه زخم یا تغییرات استخوانی حتما پزشک خود را مطلع کنید، چون هر زخمی می تواند منجر به قطع عضو شود.
بعد از هر بار شستشو حتما پاها را خشک کنید (خصوصا لای انگشتان) تا از ایجاد عفونت قارچی جلوگیری شود.
بعد از خشک کردن پاها حتما آنها را با ماده مناسب مثل وازلین طبی چرب نمایید تا از خشکی و ترک پا جلوگیری شود و به گردش خون کمک کند. قسمت های برجسته و استخوانی را به دقت ماساژ و ورزش های مناسب پاها را جهت برقراری گردش خون انجام دهید.
هیچ گاه با پای برهنه در منزل راه نروید، حتما از دمپایی رو فرشی استفاده کنید تا از خراشیدگی و زخم پا جلوگیری شود.
نکته: در صورت ایجاد عفونت قارچی در پا توجه داشته باشید  باید سریعا به پزشک مراجعه کرده و تحت درمان قرار گیرد.

نکاتی در مورد انتخاب کفش وجوراب :

کفشی انتخاب کنید که از جنس چرم نرم و کاملا اندازه پایتان (نه تنگ و نه گشاد) باشد.

چنانچه کفش نو می خرید قبل از استفاده طولانی مدت، در منزل آن را بپوشید و راه بروید و به طور متناوب با کفش های استفاده شده آن را تعویض کنید تا جا باز کند.
کفشی انتخاب کنید که با قوزک پایتان در تماس نباشد و از پوشیدن کفش های جلوباز پرهیز کنید.
بهتر است کفشی انتخاب کنید که پاشنه ای در حدود ۳-۲ سانتی متر داشته باشد. کفشی که پاشنه اش خیلی بلند و یا کاملا تخت باشد گزینه مناسبی نیست.
جوراب هایتان حتما نخی باشد و هر روز شسته شود. از پوشیدن جوراب های سوراخ دار اجتناب کنید.
جهت گرم کردن پاها حتما از جوراب نخی کلفت استفاده کنید و هیچ گاه پای خود را کنار بخاری و یا وسیله گرمایی گرم نکنید، چون ممکن است به علت از دست رفتن حس دچار سوختگی شوید و متوجه نگردید.
ناخن های خود را به طور صاف کوتاه کنید و گوشه های آن را نگیرید.
هر روز پاهایتان را ورزش دهید.
از کشیدن سیگار بپرهیزید.
جهت معاینه و امتحان حس پا حتما هر چند وقت یک بار به پزشک مراجعه کنید.

افت قند خون (هایپوگلایسمی) چیست؟

افت قند خون حالتی کاملا شایع در افراد دیابتی است که داروهای پایین آورنده قند خون دریافت می کنند و زمانی اتفاق می افتد که سطح قند خون پایین می آید.افت قند خون خفیف معمولا به زمانی گفته می شود که قند خون به کمتر از ۷۰ میلی گرم در دسی لیتر برسد، که اگر این میزان به کمتر از ۵۰ میلی گرم در دسی لیتر برسد،  افت قند خون شدید نامیده می شود. به طور میانگین، دیابتی های نوع ۱ هفته ای دو بار دچار قند خون می شوند که این حالت در دیابتی های نوع ۲ بسیار کمتر اتفاق می افتد. در افراد غیر دیابتی، بدن قبل از  اینکه  قند خون خیلی پایین بیاید ترشح انسولین را متوقف می کند، اما در افراد دیابتی به ویژه آنهایی که انسولین دریافت می کنند، کنترلی در آزاد سازی انسولین دریافتی وجود ندارد.

علل به وجود آورنده هایپوگلایسمی

تزریق انسولین زیاد
دریافت کم غذا
فعالیت بدنی زیاد
دریافت کم کربوهیدرات
دریافت غذا با تاخیر
مصرف الکل با معده خالی
انسولین کارش را که همان پاکسازی خون از قند است، حتی اگر منجر به افت قند خون شود انجام می دهد. افت قند خون معمولا قبل از وعده های غذایی، بعد یا در حین انجام فعالیت بدنی شدید و یا زمانی که انسولین به حداکثر میزان فعالیت خود رسیده است اتفاق می افتد. در بعضی موارد نیز فرد در نیمه شب و هنگام خواب دچار افت قند خون می شود.

آیا در شب افت قند خون داشته اید؟

با توجه به بعضی علائم می توانید به این سوال پاسخ دهید:

آیا لباس یا ملافه خوابتان نمناک بوده است؟
آیا در خواب کابوس دیده اید؟
آیا وقتی بیدار می شوید احساس خستگی یا سردرد دارید؟
اگر پاسخ هایتان بلی است بهتر است قند خونتان را ۳-۲ بار در شب اندازه بگیرید و سعی نمایید:
غذا فعالیت بدنی و میزان داروهایتان را هم تنظیم کنید.

واکنش افراد مختلف نسبت به کاهش قند خون متفاوت است، بنابراین بهتر است نشانه های بدن خود را بشناسید و بدانید که بهترین راه تشخیص افت قند خون، اندازه گیری قند خون است.

علائم اولیه هایپوگلاسمی عبارتند از:

بی قراری
لرزش
گرسنگی شدید
بعضی دیگر از عوارض مانند: برآشفتگی، احساس اندوه، عدم تمرکز و تاری دید در اثر کاهش طولانی مدت قند خون و تاثیر آن بر مغز اتفاق می افتد. تشخیص علائم اولیه افت قند خون اغلب دشوار است. اگر به دفعات دچار افت قند خون می شوید، به ویژه وقتی سال هاست که دیابت دارید ممکن است توانایی تشخیص علائم اولیه را از دست داده باشید و بدین ترتیب در معرض هایپوگلایسمی شدید قرار گیرید.

درمان افت قند خون

در مرحله اول قند خونتان را اندازه بگیرید، علائم را جدی بگیرید و به سرعت درمان را شروع کنید. اگر افت قند خون شدید دارید اما هنوز هوشیار هستید باید قندی دریافت کنید که به سرعت از دستگاه گوارش جذب شود. بهتر است همیشه قند همراه خود داشته باشید، در این حالت از مصرف شکلات و آبنبات اجتناب کنید زیرا چربی آن مانع جذب سریع قند می شود.
یکی از مواد زیر را مصرف و ۱۵ دقیقه صبر کنید:
حدود ۲ تا ۳ حبه قند
نصف لیوان آب میوه
یک قاشق غذاخوری شکر یا عسل
قند خونتان را اندازه بگیرید، اگر افزایش نیافته بود این کار را تکرار نمایید و زمانی که قندتان بالا رفت یک        یمان وعده مانند نان و پنیر مصرف کنید.

اگر به علائم هایپوگلاسمی بی تفاوت باشید دچار افت قند خون شدید می شوید و هوشیاری خود را از دست خواهید داد. در این هنگام به قدری بی قرار می شوید که هر گونه کمکی را رد می کنید اگر بیهوش شوید فرد دیگری باید وارد عمل شود، نمی توانید چیزی بخورید یا بنوشد، اما قند خونتان باید به سرعت بالا رود. مطمئن ترین راه، دریافت گلوکاگون ترزیقی است.
آیا باید درخواست آمبولانس نمود؟

بله. اگر بیمار به دلیل افت شدید قند خون بیهوش شود باید برای او درخواست آمبولانس شود. سپس بلافاصله گلوکاگون توسط فردی که نحوه استفاده از آن را می داند به وی تزریق شود. لازم به ذکر است اطرافیان بیمار در این زمان نباید هیچ گونه مواد خوارکی از طریق دهان به او بدهند.

نکته مهم:

برای پیشگیری از افت قند خون خوردن میان وعده ها ررا هرگز فراموش نکیند.

گلوکاگون چیست؟

گلوکاگون هورمونی است که توسط پانکراس و به منظور افزایش قند خون ترشح می شود. از پزشکتان بپرسید که آیا لازم است گلوکاگون داشته باشد یا خیر، اگر پاسخ بلی است آن را تهیه کنید و از اطرافیانتان بخواهید چگونگی کار کردن با آن را یاد بگیرند.

کیت گلوکاگون (گلوکاژن® هایپوکیت) حاوی یک سرنگ از پیش پر شده با آب مقطر، یک ویال حاوی ۱ میلی گرم  پودر گلوکاگون و دستورالعمل استفاده از گلوکاژن® هایپوکیت می باشد. تاریخ مصرف روی کیت را چک نمایید. پس از تزریق گلوکاگون احتمال دارد دچار تهوع شوید. بنابراین بهتر است سرتان را بالاتر از معده قرار دهید. بدنتان باید طی مدت ۵ تا ۲۰ دقیقه به گلوکاگون پاسخ دهد. وقتی به اندازه کافی هوشیار شدید که بتوانید چیزی بجوید یا ببلعید، می توانید مایعات شیرین بنوشید و پس از آن یک میان وعده مانند نان و پنیر بخورید. اگر بدنتان به تزریق اول پاسخ نداد، باید تزریق بعدی انجام گیرد. لازم است کارت شناسایی همراه داشته باشید که در موارد اضطرار نمایانگر دیابتی بودن شما باشد.

به منظور کنترل قند خون روزانه شش وعده غذایی اصلی (صبحانه،ناهارو شام) و سه میان وعده توصیه می شود.سعی کنید غذاهای اصلی و میان وعدها را در ساعات معینی مصرف کنید.
مصرف میان وعده قبل از خواب در کودکان ازاهمیت ویژه ای برخوردار است.زیرا از کاهش قند خون قبل از خواب و در طول شب جلوگیری می کند.
در هر وعده غذایی و در طول روز از گروه های غذایی مختلف استفاده کنید.
مواد غذایی حاوی کربوهیدرات در وعده غذایی روزانه و میان وعده ها تقسیم بندی کنید.برای مثال :برنج،سیب زمینی،ماکارانی،رشته ها،نان و حبوبات مثل نخود،عدس ولوبیا.
همراه هر وعده غذایی ،از سبزیجات استفاده کنید.
از لبنیات کم چرب استفاده کنید.
از حبوبات و پروتئین و سویا در برنامه غذایی خود بیشتر استفاده کنید.
در هفته بیش از دو عدد زرده تخم مرغ مصرف نکنید.
در طول روز حداقل هشت لیوان آب بنوشید.
غذا را بصورت کم نمک مصرف کنید.
از روغنهای گیاهی با چربی غیر اشباع مانند روغن زیتون،روغن کانولاو… بجای روغنهای حیوانی و جامد استفاده کنید.
برای سرخ کردن مواد غذایی،از روغنهای مخصوص سرخ کردن استفاده کنید.
به یاد داشته باشید که مصرف غذاهای سرخ کردنی را باید محدود کنید.
مصرف نان های سبوسدار مانند سنگک،جو و بربری در اولویت هستند.
افزایش مصرف منابع فلاونوئیدها مانند آب انگور،چای سبز،سیر و پیاز
جلوگیری از چاقی خصوصا چاقی شکمی.
افزایش مصرف فیبرها که در سبزی ها،میوه های تازه،سبوس جو،حبوبات،جو دو سر،گل کلم،براکلی،فلفل دلمه ای،لوبیا چیتی و عدس وجود دارد.
فقط از گوشتهای کم چرب استفاده شود و چربی های قابل رویت جدا گردد و غذاها به صورت آب پز،کبابی و بخار پز مصرف گردد.
مصرف مغزهای گردو و بادام زمینی بجای پسته و فندوق.
ورزش سبک مانند روزانه ۳۰ دقیقه پیاده روی با سرعت متوسط توصیه می شود.
از میوه تازه به جای آبمیوه و کمپوت استفاده کنید.
سعی کنید حتی المقدور هفته ای ۲ بار ماهی های چرب مانند قزل آلا استفاده نمایید.
از شیرو لبنیات کم چرب استفاده نمایید.
برچسب های محصولات غذایی را به دقت بخوایید و آنهایی را که کمترین میزان سدیم (نمک) را دارند انتخاب کنید.
همیشه مقدار کالری روی بسته های مواد غذایی و تاریخ تولید و انقضاء را کنترل کنید.
از مصرف سیگار و مشروبات الکلی خودداری کرده و روشهای دیگری برای آرامش اعصاب انتخاب نمایید.